Trojet e Arbèrve gjenden ne nje epoke te erret, vuajne nen pushtimin Osman ashtu siç edhe gjithe popujt e lindjes. Per me shume se 100 vite perandoria otomane ka kontrollin total te ketyre tokave dhe erresira ka pllakosur mbi dhe. Viti 1411, ushtria otomane po mbledh te rinje per rekrutim, mes zinxhirrave gjendet dhe Gjergji i vogel i cili sapo ka mbushur 9 vjeç. U deshen muaj per te mbritur ne Anadoll, aty ai stervitet dhe pergatitet ne ushtrin e Sulltan Muratit. Gjergji rrjedh nga nje familje fisnikesh, por edhe familja e tij behen rob te sulltanit duke e servirur ate pa patur as nje shance kundershtimi. Shume shpejt Gjergji behet nje nga gjeneralet me te forte dhe per kete Sulltani i vuri emrin Skenderbej, per nder te Aleksandrit te Madh. Por zemra e Skenderbeut i perkiste tokes ne te cilen kishte lindur e keshtu kthehet ne Arberi per te mbrojtur popullin e shqiponjave pikerisht nga Perandoria Otomane, dhe kete e beri per vite me radhe me nder dhe kurajo te forte. Ne Arberi ritakon Doniken, dashurine e tij, ku shume shpejt martohen dhe krijojne nje familje te mrekullueshme. Por Sulltani i ofenduar shumefishoi forcat duke mos shteruar sulmet e tij. Per 25 vite me radhe Gjergji kurre nuk humbi, fitoret e tij e dobesuan ushtrin e sulltanit dhe barrikada e Arberve rezultoi nje triunf per Vatikanin, sepse piksynimi Sultanit per te pushtuar Romen falimentoi, kjo beri qe te ruheshin interesat dhe kufijt e europes ashtu siç e njohim sot, njkohesisht rezultoi themeltare per mbrojtjen e krishterimit, ndaj, Papa Paolo i Dyte e emeroi Skenderbeun “Kalores i Krishterimit”, dhe emri i tij u be legjend!